Δραματική μαρτυρία από την Άνω Γλυφάδα: «Δεν έχουμε ούτε ρούχα, κολύμπησαν στο σπίτι για να σωθούν»
Μια εβδομάδα μετά οι «πληγές» στα νότια προάστια παραμένουν νωπές, με τους κατοίκους να μετρούν τις απώλειές τους μέσα στις λάσπες.
Σχεδόν μία εβδομάδα συμπληρώνεται από το ανελέητο σφυροκόπημα της κακοκαιρίας της 21ης Ιανουαρίου και οι «πληγές» στα νότια προάστια παραμένουν νωπές, με τους κατοίκους να μετρούν τις απώλειές τους μέσα στις λάσπες.
Το Orange Press Agency βρέθηκε στην περιοχή της Τερψιθέας, στη συμβολή των οδών Αγίου Νεκταρίου και Αναλήψεως, ακριβώς πάνω στο σύνορο του αστικού ιστού με τον Υμηττό. Εκεί, λίγες μόλις εκατοντάδες μέτρα από την οδό Κυρίλλου Μεθοδίου, το σημείο όπου βρήκε τραγικό θάνατο η 56χρονη γυναίκα, διαμένει η κυρία Ευαγγελία. Το σπίτι της, απροστάτευτο μπροστά στην ορμή της φύσης, χτυπήθηκε περισσότερο από κάθε άλλο, με τη λάσπη να φτάνει στο τρομακτικό ύψος του 1,60 μέτρου, θέτοντας σε άμεσο κίνδυνο ανθρώπινες ζωές.
«Τέτοια καταστροφή δεν την είχαμε ξαναδεί»
Η περιγραφή της για τις στιγμές που έζησε η οικογένειά της είναι συγκλονιστική:
«Είμαι η Ευαγγελία, είμαι η ιδιοκτήτρια αυτού του σπιτιού που βλέπετε, το οποίο ανακαινίστηκε πλήρως πριν ενάμιση χρόνο. Τέτοια καταστροφή δεν την είχαμε ξαναδεί, είμαστε πάνω από 45 χρόνια εδώ στην Άνω Γλυφάδα, σε αυτό το σημείο και 100 μέτρα πιο κάτω που μένει ο πατέρας μου».
Όπως εξηγεί, η καταστροφή δεν ήταν μόνο θέμα της βροχής, αλλά και υποδομών που είχαν αφεθεί στην τύχη τους: «Εδώ όπως βλέπετε υπάρχει ένας κρουνός. Από κάτω ο αγωγός ήτανε εντελώς σάπιος. Ήρθε κάποια στιγμή που έσκασε ο αγωγός στις 2 η ώρα το πρωί. Όλος ο δρόμος έπεσε κάτω και όλα τα νερά που φεύγανε, πέφτανε μέσα στον κήπο μου. Με αποτέλεσμα τον Αύγουστο του '25 εμείς να πλημμυρίσουμε πάλι. Με τα χίλια ζόρια ήρθανε και φτιάξαν τον αγωγό και αφήσανε το έδαφος χωρίς πλάκες, χωρίς τίποτα. Όπως ήταν με το χώμα. Η μάντρα μου όπως τη βλέπετε δεν υπάρχει πια. Μπετό, σίδερο. Με αποτέλεσμα όλο αυτό τον καιρό με τις βροχές να διαβρώνεται το έδαφος, να κατεβαίνει το χώμα κάτω, να γίνεται μια λάσπη».
«Παράθυρα, πόρτες, μπάζα, πέτρες και λάσπη»
Όταν ξέσπασε η καταιγίδα της 21ης Ιανουαρίου, το σπίτι βρέθηκε στο έλεος του βουνού: «Και με τη θεομηνία που έγινε τώρα, στις 21 Γενάρη, μας κατέβασε όλα τα φερτά υλικά από πάνω από το βουνό. Παράθυρα, πόρτες σαλονιών, μπάζα, πέτρες. Ο χείμαρρος προκάλεσε και έσκασε, σαν ένα τεράστιο ωστικό κύμα με τη διάβρωση, να παρασύρει τη μάντρα».
«Άρχισαν το παιδί μου και η σύντροφός του να φωνάζουν ‘πνιγόμαστε’! Βγήκαν κολυμπώντας μέσα από το παράθυρο»
Οι στιγμές που ακολούθησαν ήταν εφιαλτικές, με τον γιο της και τη σύντροφό του να παλεύουν για τη ζωή τους. «Μέσα κοιμότανε το παιδί μου μαζί με την κοπέλα του και τον σκύλο και δεν είχανε πάρει χαμπάρι. Τους πήρα τηλέφωνο να σηκωθούνε να δούνε τι γίνεται και εκείνη την ώρα αρχίζουν τα παιδιά και ουρλιάζουνε, γιατί μόλις πατήσανε επάνω -στο πάτωμα δηλαδή που είναι υπερυψωμένο 1,40- είχε ήδη πλημμυρίσει το σπίτι. Και αρχίζαν και φωνάζανε ‘πνιγόμαστε’. Σβήνουν τα φώτα. Ευτυχώς ο γιος μου θυμήθηκε ότι υπάρχει το παράθυρο και κατατοπίστηκε μόνος του και έβγαλε την κοπέλα του κολυμπώντας μέσα στο σπίτι, από το παράθυρο» αναφέρει, εμφανώς ταραγμένη.
«Θα είχα χάσει τα παιδιά»
Η σωτηρία τους κρίθηκε κυριολεκτικά στο δευτερόλεπτο: «Οι τέντες ευτυχώς που ήταν κάθετες κράτησαν λίγο το πρώτο ωστικό κύμα που ήρθε με το νερό, αλλά δεν μπόρεσαν να κρατήσουν το επόμενο. Ήτανε η σωτήρια ώρα που κατάφεραν και βγήκαν πριν έρθει το δεύτερο. Δεν θα μπορούσε ούτε από μέσα, ούτε απ' έξω να ανοίξει απ' την πίεση που είχε προκληθεί και θα 'χα χάσει... θα 'χα χάσει τα παιδιά».
Σήμερα, η εικόνα είναι αποκαρδιωτική, με την οικογένεια να προσπαθεί να σώσει ό,τι σώζεται από τις λάσπες. Όπως τονίζει η κυρία Ευαγγελία «εδώ και πέντε μέρες προσπαθούμε εγώ, ο γιος μου και ο πατέρας μου να βγάλουμε αυτά που βλέπετε. Κάναμε μία αίτηση στο Δήμο όπως μας είπαν επί τόπου, φτιάξαμε την αίτηση και ήρθανε την επόμενη μέρα από την Πολιτική Προστασία. Και είναι το μοναδικό σπίτι που καταγράφηκε -ενώ δεν υπάρχει ούτε ρέμα εδώ- το οποίο κατέγραψαν οι ίδιοι 1,60 νερό μέσα στο σπίτι. Ένα μέτρο κι εξήντα. Εγώ είμαι 1,72. Εδώ θα ήμασταν» προσθέτει δείχνοντας τα σημάδια της λάσπης στον τοίχο.
Η κυρία Ευαγγελία μιλά με πόνο για την επόμενη μέρα και την οικονομική καταστροφή που υπέστη: «Τίποτα, δεν έχουμε ρούχα, δεν έχουμε παπούτσια, δεν έχουμε χρήματα, δεν έχουμε τίποτα. Όλα ήταν αναποδογυρισμένα. Και αυτό τελικά που μας είπαν είναι ότι θα πάρουμε 6.000 για τις οικιακές συσκευές και ίσως και μια επιδότηση ενοικίου. Ίσως μας δώσουν κάποια αποζημίωση. Και παλεύω για να μείνω σε ένα σπίτι χωρίς ενοίκιο και κατέληξα πάλι να είμαι στο ενοίκιο. Αυτή είναι η καταστροφή μας. Το μόνο που πρόλαβε το παιδί να πάρει είναι την κοπέλα του αγκαλιά και το σκύλο»
